பேராசிரியர் முகமது யூனுஸ் Professor Muhammad Yunus

 

Kamalam

Kamal

Families

Friends

Guiders

School

Jobs

கமலம்

கமல்

குடும்பம்

நண்பர்

வழிகாட்டி

பாடசாலை

தொழில்

 

Mayor.Alfred Duraiyappah

Mayor.Sarojini Yogeswaran

Mayor.Sivapalan

Mayor.Raviraj

Mayor.Sellan Kandiah

Mayor.Yogeswary Patkunarajah

Mayor.Arnold

 

பேராசிரியர் முகமது யூனுஸ் Professor Muhammad Yunus

              

ஜுன் 1992லிருந்து  ஆகஸ்ட் 1992வரை பங்களாதேசில்  பேராசிரியர் முகமது யூனுஸ் அவர்களுடன் கிரமீன் வங்கிப் பயிற்சிக் கருத்தரங்கில் கழித்த நாட்களில் அவரின் சிறந்த செயற்பாடுகளில் கண்டறிந்ததை இங்கு  சமர்பிக்கிறேன். 

கமலம்

கிராமீன் வங்கி.

Grameen Bank

 

 

 

 

 

கடந்த 2,000-2,500 வருடங்கள்ள, மிக அதிகமான எண்ணிக்கைல மனுஷங்களோட வாழ்க்கையை மாத்தின ஆட்கள்னு பார்த்தால் ரெண்டு மூணு பேரைச் சொல்லலாம் - இயேசு, புத்தர், காந்த என்று.

              அந்த வரிசைல முகமது யூனுஸ் பேரைச் சேக்கலாம் என்று எனக்குத் தோன்றுகிறது. இயேசு, புத்தர் ரெண்டு பேரும் spiritual - அதாவது ஆன்மிகத் துறைல சாதிச்சாங்க. காந்தி அரசியல் துறைல - நம்ம இந்தியா அதனால் இலங்கைக்கும் விடுதலை வாங்கித் தந்தார்

         பேராசிரியர் முகமது யூனுஸ் பொருளாதாரத் துறையில் நிறைய சாதிச்சுள்ளார். நாங்கள் ஏழ்மையைப் பத்தி நிறையப் பேசறோம். சுதந்தரம் வாங்கி 60 வருஷமாகப் போவது, ஆனாலும் நம்ம நாட்டுலும் நிறைய ஏழைகள். ஆனா பங்களாதேசத்தை எடுத்தால் நம்ம நாட்டைவிட மோசம். அவ்வளவு ஏழைகள. உலகிலேயே மிக அதிகமான ஏழை நாடுகளில் பங்களாதேசம் ஒண்று.. பஞ்சம், பட்டினி, இயற்கைச் சீற்றம்னு அழிக்கப்பட்ட பகுதி.

             இந்தியா பாகிஸ்தான் பிரிவினைக்குப் பிறகு மேற்கு பாகிஸ்தானால் நசுக்கப்பட்ட பகுதி. விடுதலை கிடைச்சு கிழக்கு பாகிஸ்தான் பங்களாதேசம்னு பேர் மாறினாலும் கடந்த 36 வருஷத்துல அந்த நாடு அதிகம் முன்னேறவில்லை.. பட்டினி, படிப்பின்மை இப்படி பல பிரச்னைகள். ஆனல் அரசியல்வாதிகளால் எதுவும் செய்யமுடியவில்லை.

          அந்த நாட்களில் முகமது யூனுஸ் ஒரு எகனாமிக்ஸ் புரொஃபசர். சிட்டகாங் பல்கலைக்கழகத்துல வேலை செய்யறார். அவருக்கு தன்னோட படிப்பு மேலயே ரொம்ப கோபம். ஏட்டுச் சுரைக்கா படிப்பால ஏழை மக்களுக்கு என்ன லாபம்ன்னு கோபம். சரி, நாங்கள்தான் களத்துல எறங்கி போராடணும் என்று யோசித்தார்.

            ஏழை மக்கள் ஏழைங்களாவே இருக்க என்ன காரணம்? அவங்க முன்னேத்தத்துக்குத் தடையா இருக்கறது என்னன்னு யோசித்தார். அவங்களுக்குத் தேவையான கடன் வசதிகள் அவங்களுக்குக் கிடைக்காம இருக்கறதுதான்  என்று புரிஞ்சுக்கிறார். ஏன்னா, ஏழைகளுக்கு வங்கிகள் எந்த உதவியும் செய்யறதில்லை. கடன் தரணும்னா நிலம் சொத்து இருக்கா என்று கேக்கறார்கள். படிக்காத ஏழைக்கு வங்கிகளப் பாத்தாலே பயமா இருக்கும். இவங்களை முன்னேத்தணும் என்று வங்கிகள் மக்களிடம் போகணும் என்று நினைக்கிறார். ரொம்ப கஷ்டப்பட்டு ஒரு வங்கியை ஒப்புத்துக்க வெச்சு கடன்கள் வாங்கிக் கொடுக்கறார். சில நூறு பேர்களுக்கு கடன்கள் கிடைக்தது. அதனால அந்த ஏழைகள் வாழ்வுல கொஞ்சம் முன்னேற்றம்.

      ஆனா வங்கிகளுக்கு இது புரியவில்லை. யூனுஸோட செயல்பாட்டுக்கு நிறைய கஷ்டங்களைக் கொடுத்தார்கள். சரி, இதெல்லாம் சரிப்படாது, நாமே ஒரு வங்கியை ஆரம்பிச்சுடலாம் என்ற நிலைக்கு தள்ளப்பட்டார். அப்படி ஆரம்பிச்சதுதான் கிராமீன் வங்கி.

 

1976 ஆம் ஆண்டு ஜோப்ரா என்ற தன்னுடைய கிராமத்தில் மூங்கில் இருக்கைகள் செய்யும் ஒரு பெண்மணியுடன் பேச நேர்ந்தபோதே யூனுசுக்கு "யுரேகா" கணம் உருவானது. அப்பெண்மணி உள்ளூர் கந்துவட்டிக்காரரிடம்      கடன் பெற்று மூங்கில் வாங்கி, இருக்கைகள் தயாரித்து, விற்ற பணம் பெரும்பாலானதை கடன் கொடுத்தவ்ருக்கு திருப்பித் தரவேண்டிய அவல நிலையை அறிந்து அவருக்கு எப்படியாவது உதவ முடியுமா என்று யோசித்திருக்கிறார்.

             பின் அவரும், அவருடைய மாணவர்களும் அக்கிராமத்தில் சிறிய ஆய்வை மேற்கொண்டு அந்த பெண்மணி போல மொத்தம் 42 மூங்கில் கூடை முடைபவர்கள் அந்த கந்துவட்டிக்காரரிடம் கடன்பட்டிருப்பதாக தெரியவர, அவர்கள் அனைவரும் செலுத்தவேண்டிய தொகையை அவர்கள் சார்பில் செலுத்தினார். பிறகு அவர்கள் அனைவரும் அவருக்கு அந்த தொகையை திருப்பிக் கொடுத்துவிட்டனர். இதுவே அவர்களைப் போன்ற ஏழைகளுக்கு கடனுதவி செய்யும் திட்டத்தை மேற்கொள்ள காரணமாக இருந்தது.

              பெரிய வங்கிகளில் கடன் பெற ஈடாக வைக்க ஏதுமற்ற வறியவர்களுக்கு சிறிய அளவில் கடனுதவியும், அக்கடனைத் திருப்பிச் செலுத்த போதிய அவகாசமும் கிடைத்தால் அதைக்கொண்டு அவர்கள் தங்களுக்குத் தெரிந்த தொழில்கள் செய்து தங்களை மேம்படுத்திக்கொள்ள முனைவார்கள் என்ற எளிய உண்மையைக் கண்டறிந்து அப்படிப்பட்டவர்களுக்கு கடனுதவி வழங்கவே 1976 ஆம் ஆண்டு கிராம வங்கியைத் துவக்கினார்.

இவ்வங்கி கடந்த 30 ஆண்டுகளில் சுமார் 66 லட்சம் பேருக்கு கடனுதவி வழங்கியிருக்கிறது. இப்போது வங்காள தேசம் முழுவதும் 2,226 கிளைகள் மூலம் 71,371 கிராமங்களில் தன்னுடைய சேவையை செய்துக்கொண்டிருக்கிறது. இதில் முக்கியமான விஷயம் என்னவென்றால் கடன் பெறுபவர்களில் 97 விழுக்காட்டினர் பெண்கள். கொடுக்கும் கடன்களில் 99 விழுக்காடு திருப்பிச் செலுத்தப்பட்டுவிடுகின்றன. கிராமின் வங்கியின் கணக்கெடுப்பின்படி, இதுவரை கடன் பெற்றவர்களில் 58 விழுக்காடு குடும்பங்கள் வறுமைகோட்டை தாண்டியிருப்பதாக தெரிகிறது. ஆண்களை விட பெண்கள் பொறுப்பானவர்கள் என்றும், சூழ்நிலைகள் சாதகமாக இருப்பின் வாங்கிய கடனை திருப்பிச் செலுத்துவதில் ஏழைகளாக உள்ளவர்கள் மிகுந்த நம்பகத்தன்மை உடையவர்கள் என்று தெரிகிறது.

சிறிய தொகையாக இருப்பதால் இது நுண்கடன் என்றழைக்கப்படுகிறது. இக்கடன்களைப் பெற ஈடாக எதுவும் வைக்கத் தேவையில்லை. யார் வேண்டுமானாலும் கடன் பெறலாம். ஆனால் முதலில் ஐவர் சேர்ந்த குழுவாக சேரவேண்டும். முதலில் இருவருக்கு கடன் வழங்கப்படும். அவ்விருவரும் கடன்களை திருப்பிச் செலுத்த ஆரம்பித்தவுடன் மற்றவர்களுக்கும் கடன்கள் வழங்கப்படும். ஒருவர் பெற்ற கடனை செலுத்தாவிட்டால் குழு செலுத்தவேண்டும் என்ற நிபந்தனை இல்லாவிட்டாலும் குழுவாக செயல்படுவதில் பொறுப்பு தானாக வந்துவிடுகிறது.

கிராமின் வங்கியில் வங்காள தேச அரசாங்கத்துக்கு உள்ள 6 விழுக்காடு பங்கு போக மீதி 94 விழுக்காடும் இவ்வங்கியில் கடன்பெறுபவர்களுக்குச் சொந்தமாக இருக்கிறது.
அமைதிக்கான 2006 ஆண்டின் நோபெல் பரிசுக்கு  பேராசிரியர் முஹம்மது யூனுஸ் அவர்களை தேர்ந்தெடுத்துள்ளதாக  தெரிய வந்தது. பல்லாயிரக்கணக்கான ஏழைகள் பொருளாதார, சமூக முன்னேற்றம் பெறக் காரணமாக இருந்த நுண்கடன் (microcredit) திட்டத்தை செயல்படுத்திய அவருக்கும், அவர் தொடங்கிய கிராமின் வங்கிக்கும் (Grameen Bank) சேர்த்து நோபெல் பரிசு வழங்கப்படுகிறது

பேராசிரியர் யூனுஸ் தனது தொலைநோக்கு ஆற்றலை இலட்சக்கணக்கான மக்களின் நலன்களுக்காக நடைமுறைச் சாத்தியமான செயற்பாடாக மாற்றவல்ல ஒரு தலைவர் என்று தன்னை வெளிக்காட்டியிருக்கிறார். அடிமட்டத்திலிருந்து பொருளாதார மற்றும் சமூக அபிவிருத்தியை ஏற்படுத்துவதற்கான முயற்சிகளுக்காக அவருக்கும் அவரது வங்கிக்கும் கௌரவம் அளிக்கப்படுகிறது. பெரும் எண்ணிக்கையிலான மக்கள் வறுமையிலிருந்து விடுபடுவதற்கான வாய்ப்புகளைத் தோற்றுவிப்பதில் கிரமீன் வங்கி ஆற்றிய பணி நிலையான சமாதானத்துக்கான சூழ்நிலையைத் தோற்றுவித்திருக்கிறது. இதைப் போன்ற அபிவிருத்தி மனித உரிமைகளுக்கும் ஜனநாயகத்துக்கும் பயனுடையதாகும்' என்று குறிப்பிட்டிருந்தார்.

66 வயதான பேராசிரியர் யூனுஸ் 1999 இல் இந்தியாவினால் வழங்கப்படும் `சமாதானம், ஆயுதப் பரிகரணம், அபிவிருத்திக்கான இந்திரா காந்தி விருதையும் பெற்றவர். பங்களாதேஷின் சிட்டாகொங் பல்கலைக்கழகத்தில் பொருளாதாரப் பேராசிரியராக பணிபுரிந்த யூனுஸுக்கு 1976 இல் உதித்த புரட்சிகரமான கிரமீன் (கிராமிய) வங்கித் திட்டமே இன்று அவருக்கு 14 இலட்சம் அமெரிக்க டொலர்கள் பெறுமதியான நோபல் சமாதானப் பரிசைக் கொடுத்திருக்கிறது. 1971 இல் விடுதலை பெற்ற பங்களாதேஷில் தாண்டவமாடிய வறுமையை ஒழிப்பதற்கு தன்னால் இயன்றதைச் செய்ய வேண்டுமென்று திடசங்கற்பம் பூண்ட பேராசிரியர் யூனுஸ், பாரம்பரிய வங்கி முறைகளின் மூலமாக கடனுதவிகளைப் பெறுவதற்கு வக்கற்றவர்களாக இருக்கும் வறியோரிலும் வறியோருக்கு சிறு கடன்களை வழங்குவதற்காக தனது கையிலிருந்த வெறுமனே 27 டொலர்கள் பணத்துடன் 1976 இல் கிரமீன் வங்கியை ஆரம்பித்தார். வறிய பெண்கள் சிலருக்கே முதன் முதலாக அவரின் வங்கி கடன் வழங்கியது. பேராசிரியர் யூனுஸின் நுண்கடன் திட்டம் எந்த விதமான பிணையுமின்றி வறிய மக்கள் கடனுதவிகளைப் பெற வழி செய்திருக்கிறது. பிச்சைக்காரர்கள் கூட யூனுஸின் வங்கியூடாக கடன் பெறக் கூடியதாக இருந்ததாக நோபல் சமாதானப் பரிசு தொடர்பான பி.பி.சி.யின் விவரணக் குறிப்பொன்றில் தெரிவிக்கப்பட்டிருந்தது.

மிகவும் எளிமையான வாழ்க்கை முறையைக் கடைப்பிடிக்கும் பேராசிரியர் யூனுஸின் கிரமீன் வங்கி இப்போது அதன் வாடிக்கையாளர்களுக்கும் பங்களாதேஷ் அரசாங்கத்துக்கும் சொந்தமானது. கிரமீன் வங்கி கிளைகளில் மொத்தம் 20 ஆயிரம் ஊழியர்கள் இப்போது பணிபுரிகிறார்கள். வருடாந்தம் 66 இலட்சம் பேருக்கு சுமார் 80 கோடி டொலர்களை கடனாக வங்கி வழங்கிக் கொண்டிருக்கிறது. அதன் வாடிக்கையாளர்களில் 97 சதவீதமானவர்கள் வறிய குடும்பங்களைச் சேர்ந்த பெண்களே.

வசதிபடைத்த வாழ்க்கைப் பின்னணிகொண்டவர்கள் மாத்திரம் தான் தொழில் முயற்சியாளர்கள் அல்ல. வறியவர்கள் ஒவ்வொரும் கூட தொழில் முயற்சியாளர்களே என்பது பேராசிரியர் யூனுஸின் நம்பிக்கை. சொந்தத்தில் தொழில் முயற்சிகளைச் செய்வதற்காக சிறுகடன்களை வறியவர்களுக்கு வழங்குவதன் மூலம் வறுமையை ஒழிப்பதற்கான உலகளாவிய போராட்டத்துக்கு மகத்தான பங்களிப்பை யூனுஸ் செய்திருக்கிறார்.

எதிர்ப்பார்ப்புகளையும் மீறி மாபெரும் வெற்றி கண்டிருக்கும் கிரமீன் வங்கியின் நடைமுறை உகண்டா முதல் அமெரிக்காவரை 100 க்கும் அதிகமான நாடுகளில் முன்மாதிரியாகப் பின்பற்றப்பட்டு வருகிறது. அர்கன்சாஸ் மாநிலத்தில் உள்ள வறிய சமூகங்கள் சிலவற்றுக்கு நுண்கடன் திட்டங்களை அறிமுகப்படுத்துவதற்கு யூனுஸ் உதவியதாக முன்னாள் அமெரிக்க ஜனாதிபதி பில் கிளின்டனின் மனைவி ஹிலாரி ஒரு தடவை கூறியிருந்தமை கவனிக்கத்தக்கதாகும்.

வறியோரிலும் வறியவர்களுக்கான பெண்களுக்கு சேவை செய்ததன் மூலமாக கிரமீன் வங்கி சமுதாயத்தில் பொருளாதார மாற்றத்தை ஏற்படுத்துவதில் பெண்களினால் ஆற்றக்கூடிய மகத்தான பங்களிப்பை உலகிற்கு நிரூபித்து நிற்கிறது. வறியவர்கள் பட்ட கடனைத் திருப்பிச் செலுத்துவதில்லை என்று ஏளனமாக பேசப்படுவது வழமை. ஆனால், கிரமீன் வங்கியில் கடன் மீள் செலுத்துகை 98 சதவீதமாக இருப்பதாக பேராசிரியர் பெருமைப்படுகிறார். இலட்சக்கணக்கான மக்களை வறுமையிலிருந்து விடுவிப்பதற்காக அடிமட்டத்திலிருந்து யூனுஸ் மேற்கொண்ட இடையறாத முயற்சிகள் அவருக்கு "வறியவர்களின் வங்கியாளர்" என்ற செல்லப் பெயரையும் பெற்றுக் கொடுத்திருக்கிறது. உலகின் வறிய நாடுகளில் ஒன்றான பங்களாதேஷ் பிரஜையான அவருக்கு வழங்கப்பட்ட நோபல் சமாதானப் பரிசு வறுமைக்கு எதிரான உலகளாவிய போராட்டத்துக்கு புதிய ஒரு உத்வேகத்தைக் கொடுக்கும் என்று நம்புகின்றோம்.

உலகில் போர்களில் இறப்பவர்களின் எண்ணிக்கையை விட கூடுதல் எண்ணிக்கையானவர்கள் வறுமையில், பட்டினிக் கொடுமையில் இறக்கிறார்கள். எனவே, உலகின் வளங்களைப் பகிர்ந்து கொள்வதில் இருக்கின்ற படுமோசமான பிரிவினையின், சுரண்டலின் விளைவான கொடுமையை முடிவுக்குக் கொண்டு வருவதற்கான பயனுறுதியுடனான முயற்சிகள் காலதாமதமின்றி முன்னெடுக்கப்பட வேண்டியதன் அவசியத்தை மனித குலம் கரிசனையுடன் சிந்தித்துப் பார்ப்பதற்காவது ஒரு தருணத்தை பேராசிரியர் யூனுஸுக்கான இந்த நோபல் சமாதானப் பரிசு தோற்றுவிக்கட்டும்!

 

பேராசிரியர் முஹம்மது யூனுஸ்

1948 ஆம் ஆண்டுவங்காளதேசத்தின்

சிட்டகாங்க் பகுதியில்

உள்ள ஜோப்ரா

என்னும் கிராமத்தில் பிறந்தார்.

 

சிட்டகாங்கில்பள்ளிப்படிப்பும்,

டாக்காபல்கலைக்கழகத்தில் இளநிலை,

முதுநிலைப் பட்டப்படிப்பும் முடித்தார்.

பிறகு அமெரிக்க அரசின் புல்ப்ரைட்

ஆராய்ச்சியாளராக (Fullbright Fellow)

வாண்டர்பில்ட் பல்கலைக்கழக்த்தில்

 (Vanderbilt University, Nashville) சேர்ந்து

பொருளாதாரத் துறையில் 1971 ஆம்

ஆண்டு முனைவர் பட்டம் பெற்றார்.

 

தொடர்ந்து அருகில் உள்ளநடு

டென்னிசி மாநிலப் பல்கலைக்

கழகத்தில் (Middle Tennesse State University, Murfreesboro)

இரண்டு ஆண்டுகள்

பேராசிரியராக பணிபுரிந்தார்.

 

அதன்பிறகு தாய் நாட்டிற்கு திரும்பி சிட்டகாங்க் பல்கலைக்கழத்தில்

பேராசிரியராகச் சேர்ந்தார். எழுபதுகளில் நிலவிய பஞ்சத்தினைப்போக்கப் போராடுவதற்கு ஆயத்தப்படுத்திக்கொண்டார். அப்போது உதித்ததே நுண்கடன் என்கிற இந்த நூதன சிந்தனை.

 

இப்போது புதிதாகக் கிடைத்துள்ள நோபெல் பரிசு தவிர கடந்த பல ஆண்டுகளில் முஹம்மது யூனுஸ் அவர்களுக்கு வேறுபல பரிசுகளும், அங்கீகாரங்களும் கிடைத்துள்ளன.

 

வாண்டர்பில்ட் பல்கலைக்கழகத்தின் முதல்

"தனித்துவம் மிக்க

பழைய மாணவர் விருது"

(Distinguished Alumnus Award) 1996 யூனுசுக்கு அளிக்கப்பட்டது.

 

ஆசியாவின் மிகப்பெரிய விருதான

மெகசாசே விருது

(Magasaysay Award),

இந்திய அரசாங்கத்தின்

காந்தி அமைதிப் பரிசு

(Gandhi Peace Prize),

சிட்னி அமைதிப் பரிசு

 (Sidney Peace Prize),

உலக உணவுப் பரிசு

(World Food Prize)

போன்ற விருதுகளை ஏற்கனவே பெற்றிருக்கிறார்.

 

 

யூனுஸ் அமெரிக்காவில் டாக்டர் படிப்பு மேற்கொண்ட போது மேற்கு பாகிஸ்தானை எதிர்த்து இந்தியாவின் ஆதரவோடு பங்களாதேஷ் விடுதலைப் போராட்டம் நடந்தது. அதன் பிறகு அங்கு பார்த்த பொருளாதாரப் பேராசிரியர் வேலையை உதறிவிட்டு தாய்நாடு வந்து சிட்டகாங் பல்கலைக் கழகத்தில் அதே பணியை ஏற்றார்.

அந்தச் சமயத்தில் களப்பணியின் போது மூங்கில் கைவினைப் பொருட்கள் செய்யும் ஒரு கிராமப் பெண்ணைச் சந்தித்தார். அந்தப் பெண் 5 டாகா(பங்ளாதேஷ் நாணயம்) பணம் கடன் வாங்கியதால் வட்டிக்கடைக்காரருக்குக் கிட்டத்தட்ட அடிமையாகவே மாறியிருந்தார். மேலும் விசாரித்த போது அதே போல 42 பெண்கள் அந்த ஊரில் இருந்ததைக் கண்டார். அவர்களின் ஒட்டு மொத்த 856 டாகா (27 டாலர்) கடனை எல்லாம் தானே அடைத்து அது வரை அவர்களைப் பீடித்திருந்த அநியாய வட்டியில் இருந்து விடுவித்தார்.

 வெகு சீக்கிரத்தில் அவர்கள் அந்தப் பணத்தைத் திருப்பிச் செலுத்தி விட்டார்கள். இந்த எளிமையான தத்துவத்தின் அடியொட்டி அவரது கிராமின் வங்கி நிறுவப்பட்டது.

 இப்போது 65 இலட்சம் பேர் அதில் கடன் வசதி பெறுகிறார்கள். அதில் 96 சதவீதம் பெண்கள். 98.5 சதவீதம் கடன்கள் திருப்பிச் செலுத்தப்படுகிறது.

 ஏய்ப்பதெல்லாம் இல்லை. தவணை செலுத்த முடியவில்லை என்றாலும் கூட என்ன பிரச்சினை என்று ஆராய்ந்து அடுத்த முறை செலுத்துமாறு ஊக்குவிக்கிறார்கள், மிரட்டுவதில்லை. தேவையானால் மேலும் மேலும் கடன் தருகிறார்கள். ஆனால் தள்ளுபடி மாத்திரம் இல்லை.

பணக்காரர்கள் மேலும் பணக்காரர்கள் ஆகிறார்கள். ஏழைகள் மேலும் ஏழைகள் ஆகிறார்கள் என்ற கூற்று உண்டு. பரவலாக விவாதிக்கப்படும் பொருளாதார வளர்ச்சி மேல்தட்டு மக்களை மேலும் உயர வைக்கிறதே தவிர ஏழைகளை முன்னேற்றினோமா என்பது சந்தேகமாகவே உள்ளது. நமது நாட்டில் வறுமைக் கோட்டிற்குக் கீழ் வாழும் குடும்பங்கள் நிறையவே இருக்கின்றன. அதிலும் பெண்களின் பாடு மிகவும் பரிதாபமானது. நியாயமான வட்டியில் ஒரு சிறு தொகை கடன் கிடைத்தால் அவர்களே சுயமாக தொழில் முனைய முடியும். காந்திகிராமப் பல்கலைக் கழகம் போன்ற அமைப்புகள் சுய உதவிக் குழுக்களை உருவாக்க பெரும் தூண்டுதலாக இருக்கின்றன.

ஆனால் கடன் கொடுக்க யாரும் இல்லை. கண்ணியமாக உழைத்து வாங்கிய கடனைப் பொறுப்போடு திரும்பச் செலுத்துவதில் ஆண்களை விட பெண்களே சிறந்தவர்கள். ஒரு பெண் பொருளாதாரத் தன்னிறைவு அடைந்தால் அந்தக் குடும்பத்தின் குழந்தைகள் கெளரவமான கல்வி, சுகாதரமான வாழ்க்கை ஆகியவற்றைப் பெற முடியும். ஆரோக்கியமான அடுத்த தலைமுறை உருவாகும். வறுமையும், ஏற்றத்தாழ்வும் ஒழிந்தாலன்றி குற்றங்களும், தீவிரவாதமும் குறையாது.